Ален Исламовиќ, поранешен фронтмен на „Бијело дугме“ и „Дивље јагоде“, веќе со години успешно води плантажа со лешници, а неговиот род го откупува познатата италијанска компанија „Фереро“, производител на Фереро Роше и Нутела.
Според пишувањата на регионалните медиуми, пејачот од овој бизнис заработува значителна сума, која зависно од временските услови и приносот може да достигне и околу 50 илјади евра годишно.
„Ален е многу задоволен од работата, особено од соработката со толку голема светска компанија како Фереро. Неговите лешници се со врвен квалитет и ги исполнуваат сите европски стандарди за извоз“, изјавил неименуван извор.
Исламовиќ повеќепати зборувал колку му значи работата на земја и одгледувањето лешници.
„Тоа ми е исполнето слободно време меѓу викенд настапите. Плантажата ја водиме јас и братот на мојата сопруга, а се простира на 25 илјади квадратни метри. Работите почнуваат во март или април и траат до септември или октомври“, објаснил тој.
Пејачот додава дека плантажата бара постојана грижа — од наводнување и заштита од штетници до прихрана на растенијата.
„Љубовта кон земјата и земјоделството ми ја всади татко ми“, рекол Исламовиќ.
Тој открил и дека планира да развие сопствен бренд под името „Лешник од Уна“.
„Моите сорти се меѓу најбараните на пазарот за производство на чоколадо, ликери и масло. Кога ќе заминам во пензија, плантажата би можела да произведува меѓу 10 и 15 тони лешници годишно“, изјавил за порталот „Це-де-ем“.
Пејачот особено се гордее со квалитетот на своите лешници.
„Кога би го пробале мојот лешник, не би верувале — како да сте земале лажичка Нутела. Испратив примероци на анализа во Швајцарија и не можеа да поверуваат дека такви лешници се одгледуваат на Балканот“, рекол тој.
Според него, ова е работа на иднината.
„Тоа се најдобрите и најслатките сорти во Европа. Лешникот денес е како злато. Се користи во фармацијата, козметиката, производството на масла, па дури и на пелети за греење. Тоа е растение што може да раѓа и до сто години“, изјавил Исламовиќ.
Пејачот открил и како дошол до идејата да започне со плантажа.
„Сопругата наследи дел од земјиштето во Бихаќ, а јас купив уште дел. Анализата на почвата покажа дека песокливото земјиште е идеално за одгледување лешници. Реката Уна е во близина и според сè изгледа дека тука некогаш било нејзино езеро“, раскажал тој.
Признал и дека претходно речиси ништо не знаел за одгледување лешници.
„За лешниците не знаев речиси ништо, освен што како дете одев да ги берам“, заклучил Исламовиќ.
