По двата распродадени концерти во „Лисински“, кои на публиката ѝ ги подарува на секои две години како посебно музичко доживување, хрватската пејачка Зорица Конџа сега подготвува незаборавна музичка вечер пред домашната публика. Пред Галеријата „Мештровиќ“ ќе прослави 40 години солистичка кариера – без кочници, со врвни музичари и со својата препознатлива енергија, пишува Јутарњи лист.
Со носталгија се присетува на времињата пред социјалните мрежи, кога на турнеите носела два-три фустани, а пеглата била најважната работа во куферот. Денес, вели таа, во ерата на Инстаграм и Јутјуб, „скапите фустани можеш да ги облечеш само еднаш, бидејќи фотографиите и снимките веднаш ги преплавуваат медиумите“, па со смеа се потсетува на ситуација кога некој по четири години ѝ покажал стара фотографија во истата туника.
– Додека немаше Јутјуб и социјални мрежи, можевме цела турнеја да ја поминеме со две-три фустани. Важна беше пеглата, затоа што најчесто сè беше памучно. Можете да замислите дека најважната работа во куферот беше пеглата. Се сеќавам на едно патување во Канада. Денес тоа е невозможна мисија. Купувате некој скап дизајнерски фустан, што јас немам обичај затоа што не сум толку богата и не сум тип на личност што ќе даде цело богатство за чанта или фустан, и можете да го облечете само еднаш, бидејќи снимките и фотографиите веднаш го преплавуваат целиот медиумски простор. Освен тоа, најчесто се чувствувам подобро во поевтини парчиња или, пак, во креации на домашни дизајнери со кои често соработувам. Времињата се такви што не можеш двапати да ја носиш истата работа, затоа што веднаш следуваат коментари: „Еве ја пак во истото“. Ми се случило еднаш по четири години да облечам туника и, како за инает, ми пријде еден дечко во град покрај море и ми покажа фотографија стара пет години. И ми вели: „Знаете ли дека имаме слика во истата оваа туника?“ А јас си мислам – само еднаш сум ја облекла, и пак ми се случува ова – раскажува низ смеа.
Приватно најпријатно се чувствува во патики, спортска облека и без шминка, а одењето на концерти го доживува како „матура“ со екипата – многу смеа, внатрешни шеги и спонтани дружења со колегите на бензински пумпи.
Признава дека со драги колешки како Дорис Драговиќ често се слуша, но ретко се гледаат затоа што сите се „распродадени“. Кога е дома, нејзиниот омилен ритуал е – каучот: сака да гледа филмови и серии до доцна во ноќта, музика приватно речиси и да не слуша, освен повремено врвни настапи во живо на видео или радио додека готви, а најмногу ѝ одговара времето кога е сама со себе и со сопствените мисли.
Пејачката сака да се дружи со луѓе кои ја опуштаат и не ја поднесува напнатоста во воздухот дека нешто „мора“ да се направи.
– Затоа тоа ме асоцира на часовник, на датум, на строгост. Да сум таква, веројатно би била математичарка или нешто слично. Затоа, кога Томо ми предложи концерт, малку застанав. Веќе имав доста закажани термини за летото, таканаречена мини летна турнеја, но ова сепак не може да се пропушти.
По два распродадени концерти во „Лисински“, кои на публиката ѝ ги подарува на секои две години, Зорица Конџа подготвува спектакл во родниот град.
Таа вели дека никогаш не форсира големи концерти затоа што тоа не е добро.
– Неколку години пауза се идеални за да се зажали публиката. Излегувањето на сцената во „Лисински“ за мене е посебно. Во храмот на музиката имала осум концерти – вели сплитската дива.
Таа додава дека ѝ годи кога секогаш има побарување за билети.
– Публиката е таа што го диктира темпото на кариерата. Истото е и со нова песна – треба време да им „легне“ на луѓето. Мене чувството на излегување на сцена секогаш ми е како првпат.
Таа вели дека можела да има уште концерти во „Лисински“, но смета дека „што е премногу – не е добро“.
– Се трошам. А сè што би следувало потоа, чувствувам дека можеби не е добро за мене. Имам тешки песни и не сум толку дисциплинирана. Не сум тип што по концерт оди во соба. Важно ми е дружењето со екипата, тоа ни е вентил.
Таа додава дека порано цело лето била во автомобили и на концерти, додека другите уживале на море.
– Сега сфатив дека годините одат и дека не можам да го вратам тоа време. Одлучив летото да го намалам и да се посветам на себе.
