Маргита Маги Стефановиќ е родена на 1 април 1959 година во Белград. Била исклучително талентирана класична пијанистка. Средното музичко училиште го завршила заедно со Иво Погорелиќ и, заедно со него, била најзабележителна во класата, а важела и за една од најталентираните ученички во својата генерација.
Иако добила покана да го продолжи школувањето во Москва, на престижниот конзерваториум, нејзината мајка не ѝ дозволила, па наместо тоа се запишала и дипломирала на Архитектонскиот факултет во Белград, каде што исто така важела за исклучителна студентка.
Пресвртница во нејзиниот живот претставувала средбата со белградската рок-сцена на почетокот на осумдесеттите. Откако присуствувала на концерт на тогаш новоформираниот бенд „Катарина II“ кон крајот на 1982 година, го прифатила повикот да стане нивна членка. Набрзо групата го променила името во „Екатерина Велика“ (ЕКВ) — еден од највлијателните рок-состави во поранешна Југославија, кој оставил длабока трага во регионалната музика.
Маги била првата и долго време единствената рок-клавијатуристка на тогашната домашна сцена. Во периодот со ЕКВ учествувала на седум студиски албуми и на бројни концерти, оставајќи неизбришлив придонес во звукот и енергијата на бендот.
По смртта на фронтменот Милан Младеновиќ во 1994 година, групата се распаднала, а Маргита ја основала групата „Курајбери“, која главно изведувала кавер-верзии и гостувала на албуми на други рок-состави. Во 1995 година го формирала бендот ЕQВ и го објавила албумот „Ти си сав мој бол“, инспириран од познатата композиција на „Екатерина Велика“.
Нејзиниот последен музички ангажман било компонирањето музика за театарската претстава „Капут мртвог човека“ од 2002 година.
Актерот Светозар Цветковиќ бил многу близок со неа, а во една прилика искрено зборувал за Маги.
„Маргита и јас бевме многу блиски. Ја запознав кога јас имав 18, а таа 17 години. Таа со својата појава носеше нешто што никој друг не го носеше со себе. Носеше една супериорна интелигенција и практично од тогаш, па до крајот на нејзиниот живот, беше дел од мојот живот и дел од моето сознание за тоа како еден голем талент, еден голем ум, може целосно да се урне под влијание на средината и силните хемиски супстанции.
Неверојатно е како дрогата може да ја уништи токму таа интелигенција, тој начин на размислување и нејзината надворешност, која изгледаше фасцинантно за секого со кого ќе дојдеше во контакт.
Трагичната судбина, која ги снајде речиси сите членови на првата постава, од различни причини, ја дочека откако речиси сите нив ги испрати. Нејзиниот трагичен крај е навистина нешто што само на филм би можело да се прикаже, а да не биде премногу непријатно за човекот што го прави тоа.
Во сè што сум работел се обидував да дознаам нешто што се нарекува вистина, што и го дознав, а тоа од една страна беше многу тешко и болно. Од друга страна, се обидував нејзиниот живот да не тргне целосно надолу, но во тоа не успевав“, рекол Светозар.
Тој раскажал и како дознал дека Маргита е зависна од хероин.
„За хероинот дознав така што таа ми кажа. За тоа не се зборува, но тоа е непријатен момент. Ако ги погледнете нејзините снимки на Јутјуб, ќе видите како свири, дека ракавите секогаш ѝ се речиси преку прстите. Во еден момент ми ги покажа рацете и ми покажа три шева, буквално како од машина за шиење.
И сега ми е непријатно да го зборувам ова, но тоа е предупредувачки факт, бидејќи нешто од најубавото што сум го доживеал во животот, кога станува збор за која било личност со која сум бил близок, целосно се урна со тие шевови. А тие не постоеја само на рацете, туку и на нејзините стапала и, всушност, немаше крај на тоа.
Знам дека многу нејзини врсници, кои денес се живи, ќе бидат многу лути што го раскажав ова, но мислам дека тоа е предупредување и дека мора да биде отрезнувачко. Тоа е нешто што и денес најмногу им се заканува на сите тие генерации кои од адолесценцијата преминуваат во периодот на својот вистински живот и својата вистинска иднина. Мислам дека иднина со дрога не постои“, истакнал тој.
„Таа потекнуваше од уметничко, слободоумно и креативно семејство, од стан од 50 квадратни метри во кој повеќе од една третина заземаше концертниот клавир. И од сето тоа таа заврши во една гаража во Борча, а оттаму на Инфективната клиника во Белград и во дом за стари лица, каде што едноставно исчезна.
Тоа е најтрагичната судбина со која сум се сретнал и со која сум бил толку близок сите тие години“, рекол актерот во емисијата „Шта сам теби и ко сам себи“, пренесува „Блиц“.
Маги последните години од животот ги поминала во исклучително тешки услови — со години се борела со зависност од хероин, продала сè што поседувала за да ја финансира зависноста и на крајот живеела во импровизирана гаража во белградската населба Борча, а потоа во Центарот за сместување на бездомници.
Маргита Стефановиќ починала на 18 септември 2002 година на Инфективната клиника во Белград, на само 43 години, од последици од ХИВ-инфекција, која, според српските медиуми, ја стекнала преку интравенска употреба на наркотици.
Иако нејзиниот живот завршил трагично, нејзината музика и уметничкото наследство остануваат трајна инспирација за генерации музичари и обожаватели ширум регионот.
View this post on Instagram
