Имаше само неколку месеци кога е најдена премрзната, но весела, на улица во Кавадарци во декември 2017 година. Беше вдомена во Битола, но по кратко време пристигна во Скопје, во домот на активистка за заштита на животни.
Тогаш си доби и име, Уна, затоа што е уникатна по шарката на крзното и по карактерот. Ги има најубавите очи, најдолгите трепки, најмекото крзно и највеселото однесување. Таа е уникатен мелез од пудлица, териерче и ласа апсо и има уникатна шарка на крзното, со сите можни нијанси на сиво.
За кратко, сите ја запознаа Уна во маалото, беше најбрзото куче во паркот, без дискриминација си играше со сите кучиња, молеше за галење кај непознати луѓе, скокаше од радост кога некој ќе и обрне внимание.
Иако животот ѝ почна со сите опасности на улицата, таа денес е среќно вдомена во Скопје и живее како сакан член на семејството.
