Сегашниот крал на Англија, Чарлс III, имал 13 години кога се запишал во училиштето Гордонстоун во Шкотска, каде што учел и таткото Филип. Учениците добиле инструкции да го третираат принцот како и останатите другарчиња, кој пристигнал на првиот училишен ден со автомобил, придружуван од неговата мајка, кралицата Елизабета Втора.
Желбата на кралицата била Чарлс да води што е можно понормален училишен живот. Но, сега испливаа информации дека всушност училишните денови на Чарлс биле пекол. Затоа што во училиштето Гордонстоун тој бил омилената жртва на насилниците, кои „ги искористија рагби натпреварите за да го нападнат, да го удираат со тупаници и да го влечат за неговите испакнати уши“.
To all dads everywhere, we wish you a very special Father’s Day.
To mark #FathersDay we are sharing this photograph of The Queen with her father, King George VI, and Prince Philip watching a young Prince Charles sitting on a statue at Balmoral in 1951. pic.twitter.com/CiU249gPuj
— The Royal Family (@RoyalFamily) June 20, 2021
Ова го откри новиот документарец на ITV со наслов Чарлс: Нашиот нов крал.
Во видеото, човек по име Џон Стонборо, кој е на иста возраст како Чарлс и посетувал исто училиште како него, се сеќава:
„Директорот направи грешка што ни рече да се однесуваме со принцот како со кој било друг. Но, тој не беше еден од нас. Тој бил придружуван од приватен детектив. И еден ден се знаеше дека ќе стане крал!“.
Така, неговите школски другари, делумно затоа што му завидувале на Чарлс, а делумно затоа што биле лути на него, бидејќи по неговото доаѓање правилата на уличиштето станале построги, „се натпреваруваа кој може да го повреди повеќе и се фалеле дека го удриле идниот крал на Англија.’
Чарлс, раскажува Стонборо, издржа молчејќи, без да реагира на какво било угнетување: „Никогаш не се жалеше. Никогаш не плачеше. Тој беше неверојатно силно момче. Но, насилниците не го обвинија само него. Оние кои покажаа симпатии кон принцот исто така беа изложени на голем ризик. „Секој што се однесувал пријателски со Чарлс бил презирно преименуван во „кралскиот пријател“ и претрпел секакви злоставувања“. На пример, го ставаа под ладен туш или го врзуваа во корпата за перење алишта. Затоа, „учениците внимателно избегнуваа да се дружат со принцот. Кога размислувам сега, како татко и дедо, моето срце се кине“ продолжува Стонборот.
Сепак, со текот на времето тивкиот, чувствителен и срамежлив Чарлс „успеал да стекне неколку пријатели“. И тој тргнал директно по својот пат. Концентрирајќи се на студиите, како што му наредил татко му, Филип:
„Тој беше брилијантен и многу студиозен. Тој е многу добар во сликање и скулптура“, објаснува Стонборот.
Принцот останал во шкотскиот интернат до 1967 година, годината кога дипломирал. Потоа, како возрасен, тој секогаш го пофалувал институтот, велејќи дека имал среќа што можел да се школува таму : „Ми помогна да разберам многу аспекти од себе“, своевремено рекол кралот Чарлс Трети.
