Со оглед на фактот што денес тренд се моделите како оние во последните неколку епохи, од 90-тите па наназад се до 60-те години – многу љубители на модата со право се откажаа од купувањето на нови парчиња. Понекогаш сме среќни што не сме се ослободиле од одредени модели во плакарите, кои стоеле со години.
Истражувањата од екологијата во последните неколку децении укажуваат: Текстилната индустрија е на високото трето место, на листата од најголемите глобални загадувачи. Поради ова се препорачува помало производство на облека, а постоечката да се продаде како половна или да се употреби на нов начин.
Втората причина за купување половна облека или носење на старата, е заштедата на финансии.
Побарувачката во продавниците за „second hand“ и „vintage“никогаш не била поголема од денес.
Постои значителна разлика помеѓу облеката која се нарекува „second hand“ и „vintage“.
Поточно, „second hand“се однесува на се што некој веќе го носел претходно. Тоа не подразбира само еден сопственик, затоа не мора да биде секогаш „втора рака“, туку може да биде и трета или пак петта.
Квалитетот не е утврден при изборот на производи, што се наоѓаат на полиците во бутиците за половна роба. Може да наидете на видно истрошени парчиња, но и на парчиња со висок квалитет и скоро нови.
Кога станува збор за „vintage “ гардеробата, најдоброто објаснување е следното: Тоа е како вкус на вино, кое доаѓа од година со добра жетва. Терминот „vintage“ означува квалитет.
Добрата „жетва“ во светот на модата укажува на 80-тите, 70-тите и 20-тите години на минатиот век. Како „vintage“ парчиња се сметаат оние кои беа произведени најмалку пред 20 години. Додека сите постари од сто години, се сметаат за антички парчиња.
