Пејачката Јелена Томашевиќ на 1 ноември, го прославува својот 43. роденден. Публиката ја познава по песните „Јутро“ и „Оро“, но големо внимание со години привлекува и нејзината љубовна приказна со актерот Иван Босиљчиќ. Нивната врска не била без прекини, а малкумина знаат дека Иван ја забележал Јелена уште пред нивната прва средба.
Нивната приказна започнала во 2005 година, кога Иван ја гледал Јелена на телевизија, додека ја изведувала песната „Јутро“ на „Беовизија“. Не се познавале, но нејзиниот настап му оставил силен впечаток.
Години подоцна, актерот се присетил на тој момент во објава на Инстаграм, откривајќи дека тогаш не можел ни да претпостави каква улога ќе има пејачката во неговиот живот.
Љубов на прв поглед, па разделба
Јелена и Иван се запознале неколку години подоцна, а нивната љубовна врска започнала во 2008 година. Набргу станале еден од најпознатите парови на српската јавна сцена.
За нивната романса почнало да се зборува кога биле забележани заедно на црногорското приморје. Иако двајцата се обидувале да ја зачуваат приватноста, интересот за нивната врска постојано растел.
Сепак, по приближно една година помината заедно, следувала разделба. Причините за раскинувањето не ги објаснувале јавно, а нивната љубовна приказна извесно време изгледала завршена.
Но, чувствата очигледно не исчезнале.
По околу една година разделеност, Јелена и Иван повторно се зближиле и решиле да ѝ дадат уште една шанса на својата љубов. Овојпат нивната врска продолжила во поинаква насока.
Романтична свршувачка во Лондон и свадба во Србија
Иван ја запросил Јелена на 21 јуни, за време на нивниот престој во Лондон. Свршувачката била романтична, но актерот подоцна открил и еден симпатичен детаљ поврзан со запросувањето.
Пред да го постави најважното прашање, на шега побарал дозвола од тогаш двегодишната внука на Јелена, Ѓурѓа, да се ожени со нејзината тетка.
Нивната свадба се одржала кон крајот на август 2011 година, во црквата „Света Троица“ во Горњи Милановац.
Изборот на местото имал посебна симболика. Горњи Милановац се наоѓа приближно на половина пат меѓу Ужице и Неготин, градовите со кои биле поврзани нивните семејства.
Со венчавката започнало ново поглавје во нивниот заеднички живот, а нивната приказна останала пример за љубов која добила втора шанса.
Нивната романса потсетува дека разделбата не мора секогаш да значи крај. Понекогаш две личности повторно се пронаоѓаат кога се подготвени за заедничка иднина.
