Денес е една од најпознатите пејачки на српската естрада, со децениска кариера и живот исполнет со удобност и финансиска сигурност. Но, зад успехот на Зорица Брунцлик се крие тешко детство, обележано со сиромаштија, развод на родителите и постојани семејни конфликти. Пејачката во една од своите најемотивни исповеди открила дека растела меѓу два сосема различни света: додека во домот на мајка ѝ едно јајце се делело на четири деца, кај семејството на татко ѝ имала сè што можела да посака.
Брунцлик никогаш не криела дека потекнува од скромно семејство, ниту дека годините поминати во сиромаштија оставиле длабока трага врз неа. Напротив, и денес, кога ужива во плодовите на својата успешна музичка кариера, често се навраќа на детството за да се потсети на патот што го поминала.
Нејзините родители се развеле додека била многу мала. Мајка ѝ Златија останала сама да се грижи за четирите деца, додека татко ѝ живеел во Белград. Разликата меѓу условите во двата дома била огромна, а Зорица, како најстара и единствена ќерка, особено тешко ги поднесувала семејните несогласувања.
„Мајка ми Златија сама се грижеше за мене и за тројцата браќа. Живеевме во најголема сиромаштија бидејќи мајка ми имаше бедна плата.
Не постои ништо од тој период на кое би сакала да се потсетам, што не значи дека се срамам од него.
Бев најстарата и единствената ќерка во семејството.
Бидејќи моите родители се разделија многу рано, мајка ми живееше во Смедерево, татко ми во Белград, а јас растев опкружена и со сиромаштија и со богатство.“
„Ја мразев мајка ми кога ме враќаше од богатството во сиромаштија“
Како девојче, Зорица често поминувала по неколку месеци кај богатото семејство на татко ѝ. Таму имала скапа облека, квалитетна храна и услови за живот за кои во домот на мајка ѝ можела само да сонува.
Меѓутоа, секое враќање во Смедерево за неа претставувало ново разочарување. Во тие моменти не можела да разбере зошто мајка ѝ инсистира да ја врати дома, каде што семејството едвај врзувало крај со крај.
„Татко ми ме носеше и ме оставаше по неколку месеци кај неговото многу богато семејство, само за да ѝ напакости на мајка ми.
Кај неговите живеев како „бубрег во лој“, носев најдобра облека, јадев најквалитетна храна… По одредено време мајка ми доаѓаше по мене за да ме врати дома, а јас тогаш најмногу ја мразев, бидејќи ме враќаше во сиромаштија.
Не ми беше јасно зошто токму јас ѝ бев потребна, кога имаше уште деца.
Дури подоцна сфатив дека татко ми, носејќи ме кај себе, сакал само да ѝ напакости на мајка ми.“
Пејачката открила и дека семејството на татко ѝ било толку приврзано кон неа што неговите родители посакале да ја посвојат. Сепак, нејзината мајка не дозволила да се раздели од ќерката.
„Бидејќи во семејството на татко ми долго време немало деца, неговите родители, кои биле многу млади и инсистирале да не ги нарекувам баба и дедо, сакале да ме посвојат, но мајка ми не ме дала.
Подоцна мајка ми се омажи по вторпат, ми се чини, само за да му стави до знаење на татко ми дека не може да доаѓа кога ќе посака.“
„Едно јајце делевме на четири дела, за мене и за моите тројца браќа“
Еден од најпотресните делови од нејзината исповед се однесува на секојдневната борба за храна. Сиромаштијата била толку голема што четирите деца понекогаш морале да поделат само едно јајце.
Нејзината мајка работела тешка физичка работа во фабрика за тули, а Зорица уште како девојче имала можност одблиску да види колку напор вложувала за да го прехрани семејството.
„Со свои очи можев да видам колку тешка работа мајка ми работеше во фабриката за тули, бидејќи ѝ носев појадок кој се состоеше само од леб и шише вода.“
Контрастот меѓу сиромаштијата во која живеела со мајка ѝ и изобилството што го имала кај татко ѝ останал еден од најсилните спомени од нејзиното детство.
„Ние навистина бевме сиромашно семејство, луѓе кои делеле едно јајце на четири дела – за мене и за моите тројца браќа. А потоа доаѓате во ситуација да можете да изедете колку што сакате јајца, а и сите околу вас.“
Иако денес живее сосема поинаков живот, пејачката не сака да ги избрише спомените од тешките години. Напротив, смета дека токму тие ја потсетуваат на вредноста на сето она што го стекнала со текот на времето.
Нејзините деца понекогаш ја прашуваат зошто толку често зборува за сиромаштијата, особено сега кога тие времиња се далеку зад неа. Но, Зорица има едноставен одговор.
„Децата често ми велат: ‘Зошто постојано ја повторуваш приказната за сиромаштијата од детството?’
А јас им велам: ‘Не го повторувам тоа поради вас, туку поради себе’. Само за никогаш да не заборавам од каде сум тргнала и што сум постигнала“.
Денес Брунцлик ужива во семејниот живот со својот сопруг, познатиот хармоникаш Мирољуб Аранѓеловиќ – Кемиш, со кого со децении дели и приватни и професионални моменти.
И покрај славата, богатството и бројните успеси, пејачката не дозволува минатото да избледи од нејзиното сеќавање. Нејзината исповед открива дека зад блескавата кариера стои девојче кое некогаш растело меѓу два света, учејќи ја разликата меѓу изобилството и немаштијата.
