Се отвора прозорец за преговори. Но кои се потезите на Путин, а кои сомнежите на Зеленски.
Се појавија некои важни знаци, сепак, ништо дефинитивно. Ништо лесно применливо. Но, сигналите доаѓаат од Одеса, од Москва, од Киев и од – Москва и Берлин. Вчера беше денот на телефонски разговори меѓу Путин, Макрон и Шолц. По телефонскиот дијалог со Марио Драги, во кој премиерот на Италија побара од Путин да ги одблокира пристаништата за премин на пченицата, изгледа дека Путин веќе ја започна вистинската дискусија на оваа тема и тоа токму со лидерите на Германија и Франција. Претседателот на Руската Федерација рече дека е подготвен да најде решение „за извоз на пченица, вклучувајќи го и она што е пронајдено во пристаништата на Црното Море“.
Двата телефонски разговори, иницирани по налог на европските лидери, имаа за цел деблокирање на 25 милиони тони житарки и семки од сончоглед блокирани во украинските пристаништа од почетокот на војната. Тоа се залихи кои влијаат на светскиот пазар, со инфлациски ефекти и во западните земји. Но, пред сè, поради нив постои реална можност да дојде до глад во земјите кои целосно или речиси целосно зависат од извозот на Киев: Египет, Субсахарска Африка, Пакистан, Либан и други држави на Блискиот Исток.
Очигледно е дека Путин во рака има сега „преговарачка карта“. Дали ви треба повеќе пченица? Запрете го испраќањето на „оружје од Запад“ во Киев што „ризикува да ја дестабилизира ситуацијата и да ја влоши хуманитарната криза“. Доколку дојде до прекин на испораката на проектили, особено на оние со долг дострел што САД се подготвени да ги испратат во Украина, тогаш Путин би бил подготвен „да ги продолжи мировните преговори со Киев“.
Ако Путин навистина одлучил да се справи со ова, може да постојат две причини. Прво: постигна доволно територијално освојување за да го донесе на маса предлогот со Киев. Руските трупи полека, но незапирливо напредуваат кон Донбас, толку многу што самиот Зеленски мораше неколку пати да признае дека не верува дека може „да ја врати целата територија со војската“. Ако Украина одлучи да го стори тоа, „ќе изгубивме стотици илјади животи“. Рече и „да ја одбраниме нашата земја со дипломатија“, што би значело откажување од половина Донбас и Крим. Во основа, тоа претходно го предложи и Хенри Кисинџер, а беше предложено и од многу американски аналитичари овие денови.
Втората причина што би можела да го наведе Путин на преговори е ризикот дека САД навистина ќе испратат ракетни фрлачи со долг дострел, способни да погодат руска територија. Берлин и Париз „инсистираа на итен прекин на огнот“ и на „повлекување на руските трупи“. Но, фактот дека Путин ги отвори преговорите за пченицата е веќе чекор напред. Зеленски засега е скептичен, и затоа што отворањето на пристаништето Одеса би значело отворање на премин на излезот, но и на влезот.
