Црвениот тепих во саботата на 20 мај го чекаше, повеќе од кој било друг, него, една од најпознатите ѕвезди во Холивуд. Леонардо ди Каприо на Канскиот филмски фестивал во 2023 година не ги разочара очекувањата, појавувајќи се покрај својот „господар“ режисерот Мартин Скорсезе: и двајцата беа облечени во црн костум, со бела кошула и машна.
Leonardo DiCaprio waves to fans alongside his “Killers of the Flower Moon” cast and director Martin Scorsese https://t.co/yEN1tls5dM #Cannes pic.twitter.com/NxfL2zDZcd
— Variety (@Variety) May 20, 2023
Тие двајца, заедно со Роберт Де Ниро (новиот татко на 79 години) беа големите протагонисти на Killers of the Flower Moon, филмот што Скорсезе го базираше на истоимениот бестселер од 2017 година на Дејвид Гран, криминален еп базиран на вистинска приказна: секвенца од брутални и мистериозни убиства, познати како „владеење на теророт“, што ја раскрвави нацијата Осаж во 1920-тите. Меѓу протагонистите се и кандидатот за Оскар Џеси Племонс, Лили Гладстон и Брендан Фрејзер, свеж добитник на Оскар 2023 како најдобар актер за филмот Китот.
Леонардо ди Каприо во црн костум и пеперутка вратоврска од Александар Меквин доби – очекувано – аплаузи благодарение на изгледот што потсетува на сега легендарниот лик што го играше во Големиот Гетсби (2013) на Баз Лурман. Десет години подоцна шармот е сè уште ист.
✨ Montée des Marches / Red Steps KILLERS OF THE FLOWER MOON de/by MARTIN SCORSESE
Avec/With Robert de Niro, Leonardo Dicaprio & Martin Scorsese#Cannes2023 #OfficialSelection #OutOfCompetition #HorsCompetition pic.twitter.com/idzfK5Mw7q
— Festival de Cannes (@Festival_Cannes) May 20, 2023
Првата уметничка искра помеѓу Леонардо ди Каприо и Мартин Скорсезе се роди пред 30 години кога Роберт Де Ниро – еден од омилените актери на мајсторот – му предложи млад талент на режисерот. Беше токму 1993 година кога тогаш 18-годишниот Леонардо работеше со Де Ниро: симболичното лице на Таксист го нарече „импресивен“ и го дефинираше неговиот настап како „неверојатен“.
View this post on Instagram
Скорсезе го запиша името на ова талентирано момче и откако го виде како ѕвезда во Титаник, чекаше речиси една деценија да го земе повторно во свој филм. Првиот беше во 2002 година, во Бандите на Њујорк, а во следните години следеа други ремек-дела – од биографскиот филм „Авијатичарот“ (2004) до „Покојните“ (2006 година, кој ја освои од Академијата наградата за најдобар филм), до вознемирувачкиот психолошки трилер Островот Шатер (2010) до легендарниот Волкот од Волстрит (2013), а потоа следуваше и краткиот филм „Аудиција“ (2015) до овој, најновиот „Убијци на цветната месечина“ (2023).
