Јелена Карлеуш проговори за забраната за концертот во Пула, а потоа и во Осијек, на кој требаше да настапат Душко Кулиш, Ана Бекута, Драган Којиќ Кеба и Зорана Миќановиќ.
Јелена прво објасни зошто Белград се разликува од другите градови, но и дека музиката се шири низ крвта и не може да се забрани:
– По повод некакви забрани на српски изведувачи во Хрватска или во било кое друго место на Балканот – Србија како најголема и најдоминантна во балканскиот збир, традиционално наметнува трендови и правила на игра во регионот. Како во музиката, така и во спортот и во сите други области, вклучително и со политиката. Било што што доаѓа од Белград, единствена метропола и епицентар, капиларно се шири кон провинциите и поприма на брзина и сила. Големината и силата на Белград е и во тоа што никогаш не забранува. Кога ќе прошетате низ Белград и ја видите, на пример, понудата на рестораните, тие нудат Денови на Хвар, Денови на Истра, Пула и Далмација…нудат гостувања на хрватски клапи, потоа имаме денови на Македонија, которски денови, понуда на комплетна црногорска мафија поделена по села, за Босна и да не зборувам…сараевски ќебап, денови на Сараево, Белград прифаќа се. Белград никого не забранува и затоа е центар. Забрани, поделба, омраза, и нетолеранција се болки на малите играчи. Нашата музика е вирус кој се шири по пат на крв, таа се чувствува со срце, со кожа…И таа не може да се забрани. Високо вирулентна е. Може евентуално да мутира и да ја промени формата, но нашиот балкански генетски код е таков што порано или подоцна, хронично заболуваме – порача пејачката.
