Хрватската музичка икона Тања Кемерон, која ни е позната како Тајчи, вчера го прослави својот 56. роденден. По тој повод, пејачката на социјалните мрежи се присети на своите почетоци и објави трогателна црно-бела фотографија од детството, која совршено ја доловува нејзината рана љубов кон музиката.
На фотографијата, малата Тајчи, со плетенки и во симпатичен џемпер, самоуверено држи микрофон и пее во придружба на семејниот бенд. Нејзиниот детски поглед е исполнет со ентузијазам – истиот оној со кој ги освои срцата на публиката ширум поранешна Југославија.
Во описот на фотографијата, Тајчи ја сподели трогателната порака што ѝ ја испратила нејзината мајка, но и своите размислувања за животниот пат што го избрала и кој ја обликувал во личноста и уметницата каква што е денес.
-Мајка ми денес ми ја испрати оваа порака:
„Рано наутро го започна своето патување кон животот, слободата и љубовта. Дванаесет часа подоцна пристигна, и од тој миг никогаш не скршна од тој пат.“
Бев пресреќна што сум родена на овој пат – во прегратките на мајка ми, во музиката на татко ми и во сите борби и благослови, тешкотии и чуда што ги носеше тој. По патот бев опкружена со некои од највеликодушните, најгрижливите, најнежните, најмудрите и најсрдечните луѓе. Луѓе што ме гледаа и ме сакаа таква каква што сум, зад сите надворешни промени, дури и во периодите кога најтешките животни искушенија ме натераа да исчезнам на некое време.
Ме зајакнаа и луѓето чија сопствена скршеност и болка ми нанесоа длабока болка. Да, и тие беа важен дел од моето патување.
Патот што и понатаму свесно го избирам ми овозможи да бидам ќерка, постара сестра, пријателка, сопруга и мајка на три неверојатни човечки суштества. Држев за рака безброј луѓе, ги слушав нивните приказни и ја почувствував незаменливата радост од илјадници гласови што заедно пеат песни за љубовта.
Со текот на времето сфатив дека патот не е нешто што еднаш го пронаоѓаме. Тоа е нешто што постојано го избираме – кон животот, слободата и љубовта. Благодарноста за сето тоа ме клекнува на колена, но истовремено и ме издигнува. Ова девојче отсекогаш знаеше каде оди. Само немаше претстава како ќе изгледа тоа патување.“
