Почина Мишо Хрњак, поранешниот басист на легендарната југословенска рок-група „Азра“ и еден од музичарите кои го создадоа нејзиниот препознатлив звук во најуспешниот период од кариерата, објави Радио-телевизија Србија (РТС).
Заедно со фронтменот Бранимир Џони Штулиќ и тапанарот Борис Лајнер, Хрњак беше дел од триото што на крајот на седумдесеттите и почетокот на осумдесеттите години создаде песни кои и денес имаат посебно место во историјата на југословенската рок-музика.
Иако во „Азра“ помина само три и пол години, неговиот придонес беше значаен. Свиреше бас-гитара на првите три студиски албуми на групата, „Azra“ (1980), „Sunčana strana ulice“ (1981) и „Filigranski pločnici“ (1982), како и на култниот концертен албум „Ravno do dna“.
Неговиот начин на свирење беше важен дел од звукот со кој „Азра“ ги спои рокот, панкот и регето, додека текстовите на Штулиќ зборуваа за љубовта, општеството и секојдневието.
Во „Азра“ влезе речиси случајно
Интересно е што Хрњак не планирал да стане постојан член на групата. Во својата автобиографија „Srce od zlata – priče, ali ne baš za djecu“, објавена во 2015 година, раскажал дека Џони Штулиќ го повикал бидејќи му бил потребен басист за настап.
Хрњак во тоа време веќе свирел во неколку состави и првично не бил заинтересиран за понудата. Сепак, решил да му помогне на Штулиќ додека не пронајде постојан басист.
Тогаш го запознал и тапанарот Борис Лајнер, со кого, заедно со Штулиќ, го формирале триото што ги сними најпознатите рани албуми на „Азра“.
Групата во тој период имаше исклучително интензивно темпо на работа. Настапуваше често, постојано создаваше нови песни, а концертите понекогаш вклучуваа и повеќе од 50 композиции.
Во интервју за „Телеграф“ во 2023 година, Хрњак се присетил на напорните настапи и динамиката што ја имале како бенд.
Ја напушти групата на врвот на популарноста
Во 1982 година, кога „Азра“ веќе беше едно од најголемите имиња на југословенската рок-сцена, Хрњак и Лајнер заминаа на отслужување на воениот рок.
Тоа значеше прекин на дотогашниот начин на работа на групата, но Хрњак подоцна открил дека неговото заминување не било поврзано само со воената обврска.
Имено, уште пред да замине во војска, решил да се повлече од професионалното занимавање со музика.
По враќањето останал доследен на одлуката. Сметал дека по искуството со Штулиќ и Лајнер тешко би пронашол музички проект што би му донел исто исполнување.
Неговиот живот потоа тргна во сосема поинаква насока. Патуваше низ Европа, а подоцна се пресели во Унгарија, каде што живееше со семејството.
Во осумдесеттите години се приклучи на верска заедница и се посвети на семејниот живот. Се занимаваше и со изработка на мебел, но никогаш целосно не ја остави музиката. Продолжи да свири акустична гитара.
Повторно со Борис Лајнер по многу години
По долгата пауза, Хрњак повторно започна музичка соработка со поранешниот колега од „Азра“, Борис Лајнер.
Двајцата го основаа составот „Leiner & Hrnjak“, а во 2010 година го објавија албумот „Viša sila“.
Во 2015 година Хрњак ја објави автобиографијата „Srce od zlata – priče, ali ne baš za djecu“, во која ги опиша своето детство, годините поминати на рок-сцената, искуството со „Азра“ и животот по заминувањето од групата.
Книгата ја претстави во загрепскиот „Винтиџ индустријал бар“, каде што неговиот бенд одржа концерт. На сцената им се придружи и Даворин Боговиќ, првиот пејач на групата „Прљаво казалиште“.
Со смртта на Мишо Хрњак, југословенската рок-сцена загуби уште еден музичар од генерацијата што остави трајна трага во регионалната музика. Неговите бас-линии остануваат зачувани на албумите со кои „Азра“ стекна култен статус.
