Хрватската старлета Ава Карабатиќ сподели емотивна објава по смртта на нејзиниот татко Ивица, кој починал од срцев удар. Во долгата и искрена порака, Ава се присети на заедничките моменти, зборуваше за болката поради загубата, но и за тешката финансиска состојба во која се нашла – поради што останале без стан во Сплит и привремено засолниште нашле кај пријатели во Белград.
Поради неможноста самата да ги покрие трошоците за транспорт и погреб во Сплит, Ава се обрати до своите следбеници за помош.
„Мислев дека денес ќе ми биде полесно. Се лажев самата себе. Денес е десет пати потешко. Срцето ми е распарчено, секое вдишување ме боли. Почнувам да станувам свесна за сѐ — дека те нема повеќе, дека никогаш повеќе нема да те прегрнам, да го слушнам твоето: ‘Авицеее, купив кроасан и кафе за тебе‘, да ме тешиш дека не сум дебела, да ги поднесуваш моите лудости и да ги дополнуваш моите идеи за да станат уште полуди – но во позитивна смисла.“
Таа опиша и колку тешко ѝ паѓа секојдневието по неговата смрт:
„Не спијам. А кога конечно ќе заспијам со терапија, се будам на секој саат, мокра од солзи и пот, и единствено што излегува од мене е крик што ја пара тишината на ноќта: ‘Тааатаа!‘ Вриштам, запомагам, како дете изгубено во мракот, затоа што ти беше моја поддршка, мој херој, мој дом. И сега… како ништо да нема повеќе смисла.“
Таа спомна и дека единствено нешто што ѝ дава надеж е нејзината диплома и сонот да стане деканица или раководителка на факултет, но посочи дека во денешната структура на вработување тоа е речиси невозможно.
Ава се присети и на времето кога, како тинејџерка, му помагала на татко ѝ во трафиката:
„Се сеќавам, додека сите излегуваа и се забавуваа, јас му помагав на татко ми во трафиката – редев разгледници и други работи. Подарокот не беа штикли, не беше фустан. Подарок беше мини библиотеката што ја имавме во станот. Сакав да ги наполнам сите полици со книги.“
