Во 16.33 часот денес, недела 20 март, ќе започне астрономската пролет. Тоа е рамноденица (од ‘aequa nox’, ноќта е еднаква на денот): часовите на светлината и темнината, денес, ќе бидат исти. И од денес па во претстојните денови светлосните часови постепено ќе се зголемуваат се повеќе и повеќе, сè додека не се достигне максимумот на првиот ден на летото (кое оваа година ќе „падне“ во 9.14 часот на 21 јуни).
Иако температурата е сè уште прилично ниска, пролетта е годишното време кое го означува преминот кон летото. Но, зошто се појавува овој феномен? Кога е „откриен“?
Оваа регуларност била воспоставена за првпат во 325 година од страна на Никејскиот собор за пресметување на христијанскиот Велигден и адаптиран според Грегоријанскиот календар кој се користи и денес. Тогаш 21 март бил одреден како датум на пролетната рамноденица.
Сепак, со текот на времето се увидело дека 21 март не може да биде „фиксен“ датум за пролетната рамноденица поради таоа што календарот мери 365 дена во една година, што е незначително помалку отколку што Земјата го поминала целосно патот околу Сонцето (за 365 дена, 5 часа, 48 минути и 49 секунди). Тоа значи дека се акумулира доцнење на секои три години, а потоа се надополнува тоа доцнење со додавање еден ден на секои четири години.
Доцнењето што се акумулира значи дека секоја година моментот на пролетната рамноденица е во различно време од претходната и затоа може да „падне“ помеѓу 19 и 21 март.
Всушност, последен пат рамноденицата „паднала“ на 21 март во 2007 година, а следниот пат ќе биде во 2102 година.
