Секој успешен професионален пат има своја приказна. Некои започнуваат со детска љубопитност, други со големи соништа, а трети со желбата еден ден да се направи нешто значајно за другите. Патот до медицината ретко е едноставен – исполнет е со одрекувања, непроспиени ноќи, испити, предизвици и моменти на сомнеж. Но токму тие искуства го обликуваат карактерот на еден лекар.
Приказната на д-р Марио Јакимовски, специјализант на УК за хематологија Скопје започнува уште во детството, кога љубопитноста и желбата за учење биле меѓу неговите најизразени особини. Бил дете кое секогаш сакало да дознае нешто повеќе од она што го нуди учебникот. Иако тогаш не можел да претпостави каде ќе го одведе животот, денес препознава дека многу од карактеристиките што го следат во професионалниот развој се формирале токму во тие години.
„Бев љубопитно дете, секогаш заинтересирано да дознае нешто повеќе од она што го нуди учебникот. Сметам дека уште од најрана возраст имав изразена желба за учење и напредување. Секако, тогаш не можев да претпоставам каде ќе ме одведе животот, но денес гледам дека многу од карактеристиките што ме следат професионално се формирале токму во тие години.“, вели Јакимовски.
Медицината за него отсекогаш претставувала професија со посебна тежина и одговорност. Со текот на годините, желбата да се посвети на оваа област станувала сè појасна, пред сè поради можноста знаењето да не биде само личен успех, туку и средство со кое може да му се помогне на друг човек.
Средношколските денови ги памети како период на созревање, откривање на сопствените способности и поставување приоритети. Амбициите биле присутни, но уште тогаш станал свесен дека за нивното остварување е неопходна дисциплина. Токму во тој период научил дека талентот е важен, но дека континуираната работа е она што прави вистинска разлика. Уписот на Медицинскиот факултет бил почеток на ново поглавје, исполнето со предизвици и одрекувања.
„Најтешкиот дел беше потребата постојано да се одржува балансот помеѓу обемниот материјал, испитите и приватниот живот. Медицината бара континуитет, концентрација и многу одрекувања. Но, секој положен испит и секое ново стекнато знаење носеа чувство дека сум чекор поблиску до целта“, вели докторот.
Од студентските денови не издвојува само еден посебен момент. Понекогаш, вели, токму најмалите нешта оставаат најголем впечаток – дружењето со колегите, заедничката подготовка за испити и чувството кога ќе совладаш нешто што претходно ти изгледало невозможно. Тие моменти, според него, се она што го прави студентскиот живот посебен.
Денес, неговиот професионален пат продолжува кон оформување како специјалист по хематологија – област што го привлекла со својата комплексност и потребата од аналитичност, прецизност и постојано надградување.
„Хематологијата е фасцинантна медицинска област која бара аналитичност, прецизност и постојано надградување. Ме привлече нејзината комплексност, можноста за поврзување на клиничката слика со лабораториските и молекуларните наоди, како и динамичниот развој на современите терапии. Тоа е специјалност во која секојдневно учиш нешто ново. Хематологијата е област во која деталите имаат огромно значење. Зад една крвна слика може да се крие сложена клиничка приказна. Потребно е да се размислува широко, да се анализира внимателно и да се пристапи индивидуално кон секој пациент. Покрај медицинското знаење, исклучително важни се емпатијата и комуникацијата.“, вели Јакимовски.
Јакимовски вели дека реалноста на специјализацијата значително се разликува од очекувањата што ги имал како студент. Додека медицината на факултет се изучува преку книги, предавања и испити, во секојдневната лекарска практика станува јасно дека секое знаење носи и конкретна одговорност. Зад секој медицински случај стои човек со своја приказна, семејство, стравови и надежи. Токму затоа, постојаното учење го смета за неизбежен дел од лекарската професија.
„Медицината постојано се развива, особено хематологијата, каде што се појавуваат нови дијагностички методи, таргетирани терапии и современи пристапи кон лекувањето. Сметам дека добриот лекар никогаш не престанува да биде студент.“ – вели тој.
Зад неговиот досегашен професионален развој, без двоумење, како најголема поддршка го издвојува семејството. Неговите најблиски биле покрај него и во најубавите моменти, но и во периодите на замор, неизвесност и голем притисок. Смета дека зад секој личен успех стојат луѓе кои тивко, без да бараат признание, веруваат во вас и ве туркаат напред.
Вербата и разбирањето од семејството, според него, се меѓу најважните предуслови за полесно надминување на тешките периоди. Понекогаш нивната верба е дури и поголема од сопствената, па затоа секој негов успех го доживува и како заеднички успех.
И покрај големата посветеност на медицината, свесен е дека е важно да се зачува рамнотежата меѓу професионалниот и приватниот живот. Тоа не е секогаш лесно, но смета дека човек мора да најде време за себе, за блиските луѓе и за активностите што го исполнуваат. Професионалниот развој е важен, но животот е многу повеќе од работата што ја извршуваме.
Една од активностите што му помагаат да ја одржи таа рамнотежа е спортот. За него, спортот е многу повеќе од физичка активност.
„Спортот е начин да ја одржам дисциплината, енергијата и менталната рамнотежа. Ме учи на упорност, самоконтрола и истрајност – особини кои се подеднакво важни и во медицината. Верувам дека физички активниот човек полесно се справува со секојдневните предизвици.“
Кога би можел да му даде совет на момчето што штотуку се запишало на Медицински факултет, би му порачал да не брза, да ужива во процесот и да не се откажува кога ќе стане тешко. Да не ги споредува своите почетоци со туѓите успеси и да не заборави зошто ја избрал медицината. Но, пред сè, да остане човек.
„Знаењето може да ве направи добар лекар, но човечноста ве прави лекар на кого пациентите ќе му веруваат“, е пораката што ја издвојува како особено важна.
Погледот кон иднината го насочува кон тоа да стане изграден и компетентен хематолог, кој постојано ќе се надградува, ќе ги следи современите достигнувања и ќе придонесува за развојот на својата област. Неговиот професионален сон е да биде дел од средина во која знаењето, тимската работа и човечкиот пристап се на прво место.
„Се гледам како изграден и компетентен хематолог, кој постојано се надградува, следи современи достигнувања и придонесува во развојот на својата област. Би сакал да бидам дел од средина во која знаењето, тимската работа и човечкиот пристап се на прво место.“, вели Јакимовски.
