Пејачот Јоце Панов се наврати на еден од најемотивните моменти од неговиот концерт во Скопје, кога со песна им оддаде почит на жртвите од трагедијата во Кочани, на Сара Пројковска, како и на своите починати родители и други драги луѓе кои прерано ги загубил.
Панов одржа концерт на 18 март годинава во Филхармонијата во Скопје, во придружба на оркестар и бенд предводени од маестро Дамир Имери. Еден од најтрогателните моменти на вечерта беше изведбата на песната „Го молам ноќва небото да ми те врати“. На видеобимот тогаш се прикажуваа фотографии и снимки од луѓето на кои Панов им ја посвети песната, меѓу кои и придружниот вокал Сара Пројковска, неговите родители и жртвите од пожарот во Кочани.
View this post on Instagram
На сцената таа вечер како придружен вокал беше Ана Костадиновска, која го преживеа пожарот во Кочани. Една година претходно, на концертот на Панов на 8 март 2025, токму Сара пеела на истата сцена заедно со Ана, само една недела пред трагедијата во Кочани.
Сега Панов повторно се присети на тој момент и откри колку тешко му било да ја заврши песната.
„Сите ние имаме некого горе на небото… Некого што повеќе не е со нас овде, но веруваме дека нè гледа, нè чува и е горд на нас.
Оваа песна ја посветив на сите нив. На сите жртви од трагедијата во Кочани, на моите родители, на Сара и на сите наши драги луѓе кои прерано заминаа од овој свет.
Додека пеев, пред очите ми поминуваа нивните лица… а во еден момент солзите беа посилни од мене. Едвај ја допеав песната.
Овој момент не беше само дел од концертот. Беше еден голем спомен, една тишина полна со љубов и едно ‘ми недостигате’ кажано пред илјадници луѓе.
За сите што изгубиле некого. За сите што секојдневно погледнуваат кон небото и знаат дека таму горе има некој нивен.
Нека им е вечна слава. Нека им е светол спомен. А ние… да ги чуваме живи во нашите срца“, напиша Панов.
Панов и претходно јавно зборуваше за загубата на своите родители. Татко му починал на 49-годишна возраст, кога Јоце имал само 11 години, а пејачот раскажал дека по неговата смрт мајка му работела и по неколку работи за да се грижи за семејството. Неговата мајка починала пред да се роди неговиот син Лука.
На мартовскиот концерт Панов имаше и емотивна посвета за својот татко, а подоцна напиша дека празнината по него никогаш не исчезнала и дека по три децении му ги посветил „сцената, песната и тишината меѓу нотите“.
