Лутината е тешка емоција за повеќето луѓе. Има толку многу енергија, сила и интензитет. И како емоција, ако ја изразиме, обично добиваме најнегативен одговор, вели Дијана Бирд, невроемоционален тренер кој им помага на луѓето да ги ослободат нездравите емоции и од стресот, пренесува „tiny buddha“.
„Кога го потиснуваме гневот, кога не дозволуваме да се појави, тој е заробен во нашите тела, а неговата енергија останува заробена внатре. Она што го правам тогаш, особено кога добивам огромни изливи на гнев, е да си дадам време, простор, љубов и поддршка. Останувам со себе и не реагирам. Сето тоа внимание го наочувам кон мене, на моите реакции и на тоа како се чувствувам, на моето тело му дава сигнал дека е сакано“, открива Бирд.
„Можеби ќе дишам малку опуштено, ќе земам краток здив, по што ќе следи долго издишување кое го активира начинот на одмор и релаксација. Ако треба нешто да направам за да ја ослободам таа голема енергија, одам на прошетка или удирам во перница“, вели таа, додавајќи дека на овој начин ѝ давате шанса на енергијата да се ослободи без да направите никаква штета.
Кога го правите ова повеќе пати, го учите вашето тело дека и емоцијата како лутината може да се доживее, но и дека е можно да се надмине. Не ја влошувајте ситуацијата со експлозија врз личност која можеби кажала или направила нешто што не ви се допаѓа.
„Поефективно е да почекате гневот да помине низ вас отколку да разговарате со некого кога сте лути. Во спротивно, поголема е веројатноста да го активирате гневот и кај другите. И кога сме длабоко емотивни, не можеме вистински да слушаме и да сочувствуваме со другите луѓе, така што само држиме говор, кој другиот не може да го слушне ако е исто така емотивен“, објасни Бирд.
Ако сакате некој вистински да ве слушне, треба да почекате да поминат емоциите. Тогаш имате најдобри можни шанси позитивно да се согласите со некого за тоа што не ви се допаѓа. Гневот, како и сите емоции, може да ни даде уникатно разбирање за тоа кои потреби имаме и што не можеме да ги задоволиме.
Кога ги гледаме корените на она што го поттикнало гневот, можеме да видиме дека често има незадоволени потреби за истражување, верува Бирд.
