Никола Роквиќ пред два дена ја заврши својата мисија и по триесет и еден ден пешачење стигна до храмот на Свети Нектариј Егински во Грција. Во оваа прилика со емотивна порака му се обрати неговата мајка, Славица.
– Сине! Од моите раце, самоуверено ги направи првите чекори за да се сретнеш со нови искушенија, погледи, сфаќања за животот, преплавени со истражувачки ентузијазам, цврсто стоејќи со нозете на земја. Не дозволувајќи да ве однесе занесот на животот – почна Славица, па продолжи:
– Дека денес со сигурните чекори на еден млад човек, носејќи го сопствениот крст, би го помирил минатото преку сегашноста заради посветла и подобра иднина за сите нас, особено за оние на кои најмногу им треба просветлување и исцелување. Најубавото место каде што човек може да биде е нечии мисли, нечија молитва и нечие срце. Преку тебе Господ одговори на нечија молитва, преку твојата жртва повторно ќе тропне радост на нечија врата и ќе даде надеж за подобро утре.
Славица не ја криеше гордоста, а ниту солзите радосници.
– Горда, со солзи радосници во аголот на моето око, брзам да те сретнам, синко, не грижејќи се за безбедноста на сопствените чекори. Да се радуваме заедно – заврши мајката на Никола Роквиќ.
