Речиси да нема човек што не го полазуваат морници од звуците на големи хитови на Јадранка Стојаковиќ „Све смо могли ми“ и „Што те нема“, а по трагедиите што ја снајдоа, овие песни добија уште подлабока емоција.
Јадранка Стојаковиќ имаше толку горчлива животна судбина што многумина зборуваа дека нејзините песни станале вистинско проклетство. Беше сопственичка на автентичен и исклучително богат глас, живееше скромно и го правеше она што најмногу го сакаше – пееше. Но животот ѝ подготви приказна каква ретко се гледа дури и во филмовите.
„Животот ми беше тежок уште од детството. До петтата година живеев со мајка ми, која постојано се селеше, потоа заминав кај баба ми, а подоцна за мене се грижеа чичко ми и неговата сопруга. Со нив живеев во Германија, Норвешка и Шпанија“, изјавила Јадранка за „Аваз“.
Уште како тинејџерка влегла во музичките води, а кариерата ја започнала надвор од поранешна Југославија, токму поради честите преселби.
Првите настапи ги имала во американски џез-клубови во Германија, а талентот и успехот подоцна ја однеле дури и во Јапонија. Но нејзината успешна кариера била прекината од војната.
Како што раскажувала Јадранка, не можела да ужива во успехот затоа што постојано мислела на своите најблиски и се прашувала дали воопшто се живи.
Додека живеела во Јапонија, каде што поминала 23 години, за време на војната ѝ бил одземен станот во Сараево. Набргу потоа ја снашла и голема семејна трагедија – починала нејзината сестра.
Јадранка допатувала од Јапонија за да ја испрати сестра си во вечното почивалиште, не претпоставувајќи дека ќе ја доживее најголемата животна болка. На пат кон гробиштата, пред нејзини очи, во сообраќајна несреќа загинала и другата нејзина сестра. Скршена од трагедиите, едвај смогнала сили да продолжи понатаму.
Во 2010 година пејачката паднала на сцената и се здобила со повреда што целосно ѝ го променила животот. Здравствената состојба нагло ѝ се влошила, а потоа ѝ била дијагностицирана амиотрофична латерална склероза (АЛС), болест на моторните неврони поради која останала целосно неподвижна.
„Нозете постепено ми откажуваа сè додека не останав целосно неподвижна“, изјавила таа.
Од ден на ден губела сè повеќе сила, а бидејќи никогаш не успеала да си го врати станот во Сараево, животот го продолжила во Бања Лука, каде што ги поминала и последните години.
И покрај сите животни несреќи, до крајот го задржала ведриот дух.
„Интересно е кога човек ќе се запраша што е среќа и колку свесно влијаеме врз своите мисли и добри дела. Ако денес ме прашате што би сакала, би имала многу желби. Би сакала луѓето повеќе да размислуваат за себе и за својот живот“, рекла таа, додавајќи дека многумина ја заборавиле.
„Не можам ни да се сетам кој ме посетил во последно време. Како повеќе да не постојам. Немам ни глас. Болеста ми одзеде сè. Не можам повеќе ни да свирам, но често сонувам музика. Со неа живеев цел живот и како во сон сè уште одржувам концерти. Сè уште ја чувствувам, сè уште ја слушам“, зборувала пејачката.
Јадранка Стојаковиќ почина на 3 мај 2016 година, на 66-годишна возраст, во Домот за стари лица во Бања Лука.
