Марко Гвозденовиќ, син на Снежана Ѓуришиќ, за „Блиц“ ги раскажа морничавите детали од тортурата што ја доживеал во зградата во Врачар, кога, како што рече, отишол кај соседите.
Марко рекол дека мислел дека ќе го убијат. Тој изјавил дека за време на насилството сфатил дека напаѓачите сакаат да го запалат.
– Ме соблекоа, требаше да ме запалат, ги слушнав како го кажуваат тоа. Донесоа нафта за греење. Сакаа да ме убијат, да се ослободат од мене.
– Отидов кај еден пријател… Тој човек е во дворот на мојата зграда, таму живее и му помогнав колку што можев. Печев колбаси и реков ајде да му ги однесеме. Кога влегов тана никого. Седнав, разговаравме, кога сакав да си одам дома не ми дозволија – Марко ја започна својата исповед и додаде:
– О… Извинете… Тој еден тип влезе, ме удри во ребрата назад, а јас воопшто не ги познавам луѓето. Зошто, како… Тој сосед седи, се смее, вели: „Сега ќе видиш…“. Ме удрија во главата со шише, потоа ме натераа да си ја лижам сопствената крв… Во еден момент уринираше во чаша и ја истури врз мене. Јас го имав видено тоа само на телевизија. Страсно. Вчера бев на суд, што можам да кажам ќе ви кажам. Рече такви глупости, како: „Сакав да му помогнам…“. Ми го скрши прозорецот, вели: „Сакаше да се самоубие…“. Треба да се самоубијам…
– Подобро да не знаете. Во еден момент, не можам да верувам дека го кажувам ова… Ме соблекоа гол и седев на подот, ужасно. Ме натера да ја лижам крвта што ми излегуваше од главата. Таму имаше и едно девојче. Таа ги следеше што зборуваа, не сакаше да го направи тоа, но ги следеше. Ме шутна во препоните, потоа ми плукна во устата. Ме натераа да пушам цигари… Отиде толку далеку… – рече тој и продолжи да опишува каков беше судбоносниот ден:
-Потоа ми ја стави ногата во уста, ако сакав да реагирам, веднаш ќе ме удреа… На почетокот не се обидов да избегам затоа што немав каде да одам. Во еден момент, едниот рече, не го пуштајте да избега низ прозорецот, а тоа беше високото приземје. Потоа се качи горе, а јас останав сам со соседот.
