На денешен ден, пред 23 години, почина Миодраг Петровиќ Чкаља, легендарниот српски комичар кој со децении ги засмејуваше гледачите и остави неизбришлива трага во филмската и телевизиската историја. Иако никогаш не бил професионално образован актер, тој ја познавал душата на обичниот човек како ретко кој уметник. Неговите ликови и денес будат насмевки и потсетуваат на времето кога неговото појавување на екраните беше доволно за да расположи милиони луѓе, пишува „Пинк.рс“.
Чкаља беше еден од оние ретки актери чиј талент не се мереше само со награди и признанија, туку и со љубовта на публиката. Неговата комедија произлегуваше од секојдневниот живот, од мааните, слабостите и малите победи на обичните луѓе. Но, зад насмеаното лице на актерот се криеше и приказна за човек кој во последните години од животот речиси падна во заборав.
Насмевката беше негов заштитен знак
Иако дипломирал ветеринарна медицина, животниот пат го одвел во сосема друга насока. Наместо животни, Чкаља почнал да ги лекува човечките души – со хумор, духовитост и ликови во кои публиката лесно се препознавала.
Неговите јунаци не биле недостижни херои, туку обични луѓе, често од општествената маргина, кои се соочувале со секојдневни проблеми, неправди и сопствените слабости.
Преку незаборавните улоги во култните телевизиски серии и филмови, Чкаља создаде извонреден портрет на нашиот човек – понекогаш избувлив, но со топла душа, често баксузен, но секогаш подготвен да се исправи пред новите предизвици.
Токму во таа способност да ги претвори обичните животни ситуации во комедија се криеше неговата големина. Тој не мораше да прибегнува кон претерана глума за да ја насмее публиката. Доволни беа неговиот израз на лицето, начинот на зборување и препознатливата појава.
Како го добил прекарот Чкаља?
Прекарот што подоцна стана познат низ цела поранешна Југославија го добил уште како дете, од другар од Крушевац.
Причината била неговиот физички изглед. Чкаља бил исклучително слаб, висок и тенок, па во крушевачкиот крај за човек со таква градба се користел зборот „чкаља“.
Прекарот останал со него и кога станал еден од најпознатите комичари во регионот. Со текот на годините, неговото вистинско име за многумина останало во сенка на уметничкото име под кое го памтат генерации гледачи.
Со Павле Вуисиќ не биле блиски пријатели
Една од најпознатите улоги во кариерата на Чкаља е онаа во култната серија „Камионџии“ (Kamiondžije), во која настапуваше заедно со Павле Вуисиќ.
На екранот двајцата изгледаа како совршен тандем, чија комичност произлегуваше од различните карактери и начинот на кој се надополнуваа. Но, приватно, нивниот однос не бил толку близок како што можеби очекувала публиката.
Чкаља бил педантен, точен, посветен на работата и вистински перфекционист. Вуисиќ, од друга страна, бил боем, непредвидлив и склон кон импровизација.
И покрај разликите во темпераментот, пред камерите меѓу нив постоела извонредна хемија, проследена со професионална почит. Нивната соработка остави едни од најпрепознатливите комични моменти во историјата на југословенската телевизија.
Во приватниот живот бил тивок и посветен на семејството
Иако на сцената бил експресивен, гласен и полн со енергија, приватно Чкаља бил сосема поинаков човек.
Водел мирен семеен живот, ги избегнувал скандалите и ретко давал интервјуа. Најмногу сакал да поминува време со сопругата Драгица и со семејството, далеку од јавноста и вниманието на медиумите.
Токму таа разлика меѓу неговиот сценски и приватен живот била една од особеностите на актерот. Човекот кој со своите улоги умеел да ја насмее целата публика, надвор од сцената претпочитал тишина, мир и едноставни семејни моменти.
Тажниот крај на актерот што ги засмејуваше генерациите
И покрај огромната популарност што ја уживал во текот на кариерата, последните години од животот на Чкаља биле далеку од славата што некогаш го следела.
Актерот, кој со децении им носел радост на милиони луѓе, староста ја дочекал речиси заборавен од јавноста. Ликовите што ги оставил зад себе биле длабоко врежани во колективното сеќавање, но вниманието што го добивал додека бил жив постепено исчезнувало.
Миодраг Петровиќ Чкаља почина на 20 октомври 2003 година. Неговата смрт повторно потсети на тоа колку брзо јавноста може да ги заборави уметниците кои со години ѝ давале радост и создавале дела што ги надживуваат своите творци.
Зад себе остави богат актерски опус и ликови без кои е тешко да се замислат историјата на југословенската кинематографија и телевизија. Неговите улоги продолжуваат да се гледаат и денес, а хуморот што го создаваше останува сведоштво за еден актер кој знаеше да го насмее народот без да ја изгуби човечноста.
Чкаља можеби во последните години од животот не го добиваше вниманието што го заслужуваше, но неговото дело и понатаму живее во сеќавањата на публиката.
