Тиктокерката и инфлуенсерка Марија Мандиќ пред три години доживеала една од најтешките животни трагедии – го изгубила своето штотуку родено бебе. Сега, во искрена и емотивна исповед, за првпат отворено проговори за сè што се случувало во тие болни моменти.
Како што претходно објаснила, бременоста била уредна, породувањето било во термин, но непосредно пред породувањето настанале компликации.
Зборувајќи за тој тежок период, Марија не можеше да ги сокрие емоциите – во еден момент заплака пред камерите, присетувајќи се на загубата што ѝ го променила животот засекогаш.
„Она што си го замерувам себеси, но и на другите, е што ги послушав за работи со кои не се согласував. Од почеток имав желба да го видам бебето, да го фотографирам и да го погребам, но никој ништо не ме праша – одлуките ги носеа други. Ова никогаш не сум го кажала, но тоа се единствените работи со кои никогаш нема да можам да се помирам“, рече таа низ солзи.
Таа откри дека се породила природно, со епидурална анестезија, а породувањето траело цела ноќ.
„Секојпат кога ќе се сетев дека бебето нема да заплаче, јас плачев уште повеќе… Сакав да го видам, но медицинските сестри ме убедуваа дека не треба, за да не ми биде уште потешко. Моето бебе беше нормално, терминско бебе – изгледаше како да спие. Поголема траума ми е што денес немам јасна слика од неговото лице во главата“, раскажа таа.
Инфлуенсерката истакна дека темата е болна, но сака да зборува за неа затоа што не сака нејзиното бебе да биде заборавено.
„Знам дека ова може да им помогне и на други, а можеби и мене ќе ми биде полесно ако кажам сè. Бабицата ме убедуваше да не го видам бебето. Јас сепак го погледнав и многу плачев. Беше прекрасно. Пред тоа гледав фотографии од кога сум се родила јас – личеше на мене додека спиеше, и тоа ми беше уште потешко. Го измерија, а потоа дојде најтешкиот момент. Не можам да поверувам дека тоа се практикува. Земале црна кеса за ѓубре и го ставиле бебето внатре… Не знам дали така се прави или тоа беше само мој случај, но се однесуваа како да станува збор за нешто безвредно. Зошто морав да го видам тоа? Не го ни држев во раце, и тоа многу ме боли“, сподели таа во видео објавено на Јутјуб.
Нејзината исповед предизвика бројни реакции и пораки на поддршка, отворајќи и поширока дискусија за начинот на кој здравствените институции постапуваат во вакви исклучително чувствителни ситуации.
