Сузана Јовановиќ за прв пат по смртта на Саша Поповиќ зборуваше за неговото заминување. Низ солзи и со грутка во грлото, пејачката нагласи дека неизмерно ѝ недостига Поповиќ и се присети на нивната последна средба.
Таа не ја криеше тагата, но и гордоста што беше дел од животот и кариерата на Саша, нагласувајќи дека токму сеќавањето на нивната љубов и заедничките моменти ѝ даваат сила да продолжи понатаму.
– Се обидувам да бидам добра, сето ова е многу емотивно за мене … Многу стресно, но се обидувам да бидам на висина на задачата бидејќи знам дека ако мојот Сале беше до мене сега, ќе ми речеше: „Мој Суле, само насмевни се, бидејќи најмногу ја сакам твојата насмевка“. Тука во Гранд, можете да го почувствувате духот и енергијата на Сале и тоа ќе се чувствува сè додека постојат и траат „Ѕвездите на Гранд“. Тој даде 1.000 проценти од себе. Толку многу вложи во својата работа и толку многу ја сакаше својата работа … Луѓето со кои работеше, децата што ги создаде во текот на овие 20 години. Научив многу од него, доживеав многу со него. Ќе се обидам да бидам достоинствена во страдањето и болката. Но, ако го споменеме и зборуваме за неговите дела што останаа зад себе, тој ќе живее засекогаш. Мојот Сале ќе живее – рече Сузана, а потоа се сети на последната средба со својот сакан животен сопатник:
Нашата последна средба беше покрај неговиот болнички кревет. Бев со него до последниот момент. Сега ќе ме обвинува што плачев. Видов човек како си заминува и беше свесен дека оди во друг свет … Потоа заплакав, и во својата болка и сознанието дека оди, ми рече: „Мој Суле, не плачи. Биди храбра, силна и достоинствена“. Беше многу тешко да се види и доживее нешто такво, но ни беше тешко од моментот кога дознавме дека е болен. Верував дека ќе заздрави – беше искрена Јовановиќ.
Да. Многу често сонувам за него и тој е секогаш среќен и насмеан. Тоа ми дава мир и спокојство бидејќи повеќе не страда од болката и маките што ги имаше. Сонувам како мавта со рацете во „Ѕвездите на Гранд“ и дава наредби за тоа кој што ќе прави – откри пејачката.
Кога ја прашале како нивната ќерка Александра се справува со смртта на нејзиниот татко, пејачката нагласува дека бескрајно ѝ недостига.
-Александра беше премногу приврзана кон својот татко. Многу ѝ недостига. Во совети, татковски прегратки, приказни … Таа е младо суштество кое сè уште се бара себеси, а потоа кога чита лоши работи, тие силно ја погодуваат, исто како што ме погодија мене. Потоа плачеме и велиме: „Саша остави многу зад себе и имаме со што да се гордееме, како сите деца што се родија во „Ѕвездите на Гранд“, рече пејачката.
