Бора Ѓорѓевиќ, фронтменот на легендарната група „Рибља Чорба“, беше еден од најистакнатите и најконтроверзните автори на музичката сцена на поранешна Југославија. Текстовите на Бора често предизвикуваа бурни реакции и внимание во јавноста, поради нивната провокативна содржина, која ја критикуваше и политиката.
Според новинарот Драган Јаковљевиќ, кој му бил долгогодишен пријател на Бора, тој бил исклучително сложена личност – провокатор и поет, но пред сѐ некој кој преку своите стихови ги искажувал вистинските емоции и размислувања за светот околу него.
Јаковљевиќ откри дека тој и Бора се запознале во младоста и дека оттогаш биле блиски пријатели, споделувајќи слични ставови и поглед на животот. Нивното пријателство било силно, а Драган бил сведок на многу уметнички моменти на Бора.
Јаковљевиќ во интервју истакнал дека Бора е некој кој ја изразува својата душа преку својата музика и дека неговите стихови честопати се посветуваат на пријателите, но и на непријателите.
Тој ја спомена и врската на Бора со Ѓорѓе Балашевиќ:
– Беше многу лут на Балашевиќ, а Балашевиќ не можеше да поднесе дека некој е поталентиран од него. „Лутка са насловне стране“ ѝ ја посвети на Билјана Невајда, а ја напиша додека беше во групата „Сунцокрет“, но никој немаше вкус и не сакаше да ја објави неговата песна. Потоа тој отишол во „Рани мраз“ кај Балашевиќ, но тој го исмејувал. Тој тогаш ми рече: „Сега ќе почнам да пеам, свирам и компонирав, да правам сè сам, да бидам продуцент“.
