Она што не го правите е подеднакво важно за вашето ментално здравје како и она што го правите. На интернет може да се најдат многу совети за тоа како да се постигне и одржи добро ментално здравје. Многу терапевти и велнес-стручњаци препорачуваат здрава исхрана, редовно движење, позитивно размислување и грижа за себе.
Сепак, подеднакво е важно да се препознае и што не треба да правиме. Постојат многу начини на кои, често и несвесно, можеме да ја поткопаме сопствената благосостојба и да западнеме во спирала на негативност, депресија и анксиозност. Исто така, постојат и бројни начини на кои можеме да ги саботираме односите, а да не сфатиме дека токму ние сме причината за проблемот.
Во продолжение се наведени пет однесувања што е важно да ги избегнуваме ако сакаме да бидеме стабилни и емоционално урамнотежени.
1. Обвинување на другите и менталитет на жртва
Иако е точно дека често се соочуваме со тешки околности што не се под наша контрола, важно е да се потсетиме дека секогаш постои дел од ситуацијата со кој можеме да управуваме. Колку повеќе верувате во сопствената способност да влијаете врз она што се случува, толку повеќе ќе се чувствувате подготвени и сигурни – а помала е веројатноста другите да ве сфаќаат „здраво за готово“.
Фокусирањето на самосожалување или уверувањето дека сте немоќни, брзо ги нарушува самопочитувањето и менталното здравје. Менталитетот на жртва неизбежно влијае и на односите, бидејќи луѓето понекогаш имаат помалку емпатија кога се однесуваме како ништо да не можеме да промениме.
2. Фокус само на моментално задоволство
Чекањето да ги остварите целите и да добиете признание или награда често е тешко. Кога многу работите, природно е да сакате резултати веднаш – па затоа понекогаш е полесно да се посегне по брзо задоволство.
На пример: да ја потрошите платата наместо да штедите за пензија или да прифатите работа само за веднаш да заработувате, наместо да продолжите со образованието – иако факултетот отсекогаш бил ваша желба. Кога се фокусирате само на она што ви е „пред носот“, наместо да ја планирате иднината и да размислувате пошироко, тоа на крајот го кочи и успехот и чувството на животно задоволство.
3. Ставање на сопствените потреби пред потребите на другите
Кога се трудите да се грижите за себе и да ги остварите своите цели, размислувањето за другите не доаѓа секогаш спонтано. Лесно е да станете „ласерски фокусирани“ на тоа како да го добиете она што го сакате. Тоа најчесто не е намерно, па затоа свесно треба да проверувате како вашето однесување и одлуките влијаат врз другите.
Освен тоа, истражувањата покажуваат дека луѓето кои се љубезни и им помагаат на другите, често се посреќни и поздрави. Делумно затоа што, кога им помагате на другите, не се вртите постојано околу сопствениот успех. Можно е да потрошите премногу време размислувајќи за себе и за сите области од животот што не се такви какви што би сакале да бидат.
4. Неспособност да ги препознаете малите успеси и да чувствувате благодарност
Кога работите тргнуваат наопаку или кога ни треба повеќе време да го добиеме она за што мислиме дека ќе нè усреќи, често почнуваме да се жалиме за она што го немаме. Тогаш станува тешко да се забележи што сепак поминало добро и кои мали делови од животот носат радост.
Тешко е да бидете благодарни на луѓето кои ве сакаат и ве поддржуваат, а понекогаш може да се појави и чувство дека никој „не ви го чува грбот“. Колку повеќе наоѓате начини да бидете благодарни – дури и за ситниците – толку поотпорни ќе бидете. Благодарноста помага и да се потсетите дека не било секогаш тешко и дека и претходно сте ги надминале предизвиците.
5. Ментално здравите луѓе не се споредуваат со другите
Една од причините поради кои многу луѓе се борат со анксиозност, негативност, депресија, љубомора и други емоции што го нарушуваат менталното здравје е постојаното споредување со она што другите го имаат или го постигнале.
Споредувањето е опасно затоа што немате увид во нечија внатрешна реалност и животна позадина – дури и кога изгледа дека другите имаат повеќе или се посреќни. На пример, некој може да живее во убава куќа и да има добро платена работа, а истовремено да се соочува со сериозни проблеми во бракот. Или некој може да изгледа како да добил унапредување без посебни квалификации, но вие не знаете колку навистина е способен или како се снаоѓа на разговорите за работа.
Гледате нечии објави на Инстаграм или слушате фалење за „совршен“ живот – и почнувате да завидувате. Потоа се прашувате зошто вие не можете да го имате или да го постигнете тоа. Со текот на времето може да се појави мислата дека нешто не е во ред со вас или дека никогаш нема да имате живот каков што сакате.
А вистината е едноставна: времето што го трошите на споредување ја краде енергијата што би можеле да ја вложите во себе, своите цели и градење смислен живот.
