Некои песни едноставно се паметат. Не само по мелодијата, туку и по еден стих кој, штом ќе го слушнеме, веднаш ја враќа целата песна. Таква е „Кажи нешто, драга“ на Драган Мијалковски – песна која со децении остана дел од македонската музичка меморија.
Но нејзината приказна почнува многу пред да стигне до публиката.
Мелодијата ја создал композиторот Ванчо Димитров, кој, според неговото сведоштво, ја работел два-три месеци. Кога ја почувствувал како завршена, му се обратил на текстописецот Ѓоко Георгиев со молба да напише текст.
Димитров веќе знаел и кој сака да ја испее песната.
„Му напоменав дека желба ми е песната да ја пее Драган Мијалковски, кој во тоа време беше најголемата македонска ѕвезда во Југославија“, раскажал Димитров.
Му ја отсвирел и отпеал мелодијата на Георгиев неколкупати. Тој слушал, размислувал, а потоа, како што раскажувал Димитров, одеднаш дошол стихот:
„Кажи нешто, драга, па макар и лага“
Другите стихови за песната беа релативно готови“, открил Димитров.
Од тој момент почнала да се создава песната што подоцна ќе стане еден од најпрепознатливите хитови на Мијалковски.
Интересно е што во создавањето на конечната верзија се вмешал и еден од најзначајните македонски поети – Петре М. Андреевски.
Според сведоштвото на Ѓоко Димитровски, откако го напишал текстот, тој му бил покажан на Андреевски. Поетот сметал дека песната е добра, но дека е предолга за пеење, па предложил да се исфрлат две строфи.
Советот бил прифатен, а песната ја добила формата во која подоцна ја запозна македонската публика.
Во 1976 година „Кажи нешто, драга“ ја испеал Драган Мијалковски на Скопскиот фестивал и ја освоила првата награда од публиката.
Но приказната за песната не завршила тука.
Со текот на годините таа стигнала и до еден од најпознатите југословенски рок-бендови – „Рибља чорба“. И тука во приказната влегува едно име кое можеби најмалку би го очекувале во неа – Момчило Бајагиќ Бајага.
Бајага, кој во тоа време бил млад член на „Рибља чорба“, подоцна се присетувал на заедничката турнеја со Драган Мијалковски.
Токму тогаш, зад сцената и на настапите, „Кажи нешто, драга“ им оставила посебен впечаток на младите рок-музичари.
Бајага раскажал дека кога ја придружувале песната, имале еден необичен „проблем“ – Мијалковски знаел долго да го задржи гласот на одреден дел од песната. Младите музичари од „Рибља чорба“ не биле сигурни кога точно ќе заврши и кога треба да продолжат, па внимателно чекале да видат кога пејачот ќе им даде знак со својот глас.
„Тоа беше оригинална комбинација која не се заборава. Ние како млад рокенрол бенд, „Рибља Чорба“, го следиме Драган Мијалковски кој во тоа време беше легенда во Југославија. Најјако беше она кога треба да го повтори стихот: „Ако треба драга, стопи ме од тага“. Не знаевме колку време ќе се задржи на вокалот и кога ќе почне со нов стих, па чекавме во неизвесност кога да продолжиме да пееме“, раскажал Бајага за „Слободен печат“.
Така, една македонска фестивалска песна од седумдесеттите добила и една сосема поинаква приказна – онаа што денес ја раскажува Бајага, од времето кога како млад музичар ја свирел со Драган Мијалковски.
И можеби токму во тоа е убавината на старите песни: нивната приказна не завршува кога ќе се сними плочата. Понекогаш продолжува да живее во сеќавањата на луѓето што биле на сцената, зад сцената и на турнеите – а со секое ново сведоштво добива уште еден слој.
