Земјоделците кои живеат во зафрлените делови на Северна Турција, веќе 30 години наместо со говор комуницитаат со свирежи.
Јазикот со свиркање кај селаните има свое име – го нарекуваат кус дили. Со оглед на тоа дека модерната технологија напреднува од ден на ден, сè помалку млади луѓе го учат овој начин на комуникација.
Најдобрата „свирачка“ во селото е Муазез Коцек, која различни мелодии преведува во зборови со значење.
