Научниците анализирале колку пати луѓето во текот на животот доживуваат силна љубов и откриле интересен образец. Повеќето луѓе ова искуство го доживуваат повеќе од еднаш.
Колку пати луѓето навистина се вљубуваат?
Големо истражување спроведено од Институтот „Кинси“, објавено во научното списание Interpersona, опфатило повеќе од 10.000 испитаници.
Во студијата учествувале 10.036 самци од Соединетите Американски Држави, на возраст од 18 до 99 години.
На испитаниците им било поставено едноставно прашање:
„Колку пати во животот сте биле страсно вљубени?“
Резултатите покажале дека луѓето во просек ваков вид љубов доживуваат околу двапати во животот. Поточно, просечниот број изнесувал 2,05.
Најголем број – околу 30 проценти од испитаниците – изјавиле дека се вљубиле двапати.
Речиси 28 проценти тоа го доживеале еднаш, додека значајни 14 проценти никогаш не почувствувале страсна љубов. Од друга страна, 17 проценти се вљубиле трипати, а 11 проценти имале среќа да ја доживеат таа емоција четири или повеќе пати.
Судир на романтичните идеали и реалноста
Психолозите страсната љубов ја опишуваат како почетна фаза на врската – период на силни емоции, опсесивни мисли за партнерот и интензивна желба да бидеме во негова близина. Тоа е она познато чувство на „пеперутки во стомакот“.
Сепак, таквиот интензитет обично не трае засекогаш. По одредено време – кое може да трае неколку месеци или години – оваа фаза често преминува во помирна и постабилна партнерска љубов, во која најважни се блискоста, довербата и посветеноста.
Токму разликата меѓу филмската слика за вечна страст и реалниот живот често создава нереални очекувања. Дури 73 проценти од самците во истражувањето сметаат дека медиумите наметнуваат недостижни стандарди кога станува збор за љубовните односи.
– Луѓето постојано зборуваат за вљубување, но ова е првата студија која се обиде прецизно да утврди колку пати тоа навистина се случува во текот на животот. Се покажува дека повеќето луѓе таква љубов доживуваат само неколку пати – објасни д-р Аманда Гезелман, научничка од Институтот „Кинси“ и главна авторка на истражувањето.
