Пејачката Лепа Лукиќ зад себе има долга и плодна кариера која трае неколку децении. Каде и да се појави, таа ги развеселува сите со прекрасна и позитивна енергија, но малкумина знаат дека пејачката, како и повеќето луѓе, носи некаква тага или тешко сеќавање на кое не сака да се сети.
Дури и денес, пејачката може да си дозволи што сака со парите што ги заработила, но во детството не било така и таа, како и многу нејзини колеги, се соочила со сиромаштија. Лепа неодамна зборуваше за ова во една емисија, едвај задржувајќи ги солзите:
– Седам вака со мајка ми во моментов и таа зема залак за себе и за мене и ми дава нешто под масата за да можам да јадам нешто за да не сум гладна. Не, те молам не зборувај повеќе за тоа- рекла Лепа.
– Таа одвојуваше од својата уста. Таа одеше во Краљево, кутрата продаваше неколку кокошки и јајца, а потоа ќе испазареше, нема, нема сиромашни луѓе… да не беа баба и дедо, којзнае што ќе ни се случеше. Тие беа богати, па ние живеевме од нив. Еднаш таа во Краљево и купи грозје, го донесе назад и го држеше, а јас и брат ми околу гроздот, тој од едната страна, јас од другата. Бев измамник, сакав да земам повеќе од брат ми. Брат ми го зема и полека го јаде, јас брзо јадам од другата страна, а мајка ми ме удира по рацете… Остави му го тоа на брат ти, тој не може да купи половина килограм грозје, туку еден грозд. Никогаш не сум ја заборавила таа сиромаштија, никогаш – рече пејачката додека ги задржуваше солзите во емисијата „Претрес“.
