Теа Таировиќ сподели со своите следбеници на Инстаграм посебен извадок од монографијата на Гимназијата „Светозар Марковиќ“, која некогаш ја посетувала.
Во прашање е нејзин авторски текст насловен како „Семејна химна“, која училиштето ја вклучило во официјалното издание, оставајќи со тоа трага од едно време, но и од раниот уметнички израз на младата Теа.
Во својот расказ, Теа пишува за семејната блискост на емотивен начин, и уште тогаш беше јасно дека таа има исклучителна способност да пренесе емоции, длабочина и раскажувачка моќ со зборови.
„Семејна химна“ зборува за семејните вредности, растењето, наставниците и духовното наследство, сè напишано со зрел, искрен и емотивен тон, што е реткост за шеснаесетгодишно дете.
Овој текст е создаден кога Теа била во втора година во средно училиште.
– Секој агол во овој наш град крие приказна. Секоја улица, парк, клупа, вклучувајќи го и моето училиште, одам во втора година во гимназијата „Светозар Марковиќ“. Да бидам искрена, нема посебни настани, прв час, втор, трет, па голем одмор, па повторно низа здодевни и помалку здодевни часови и така натаму. Рутината ја нарушува драмската секција што ја посетувам или некој друг настан. Сепак, ова училиште има ужасна симболика за мене – пишува Теа и продолжува:
– Мојата покојна баба, мајката на мојот татко, беше добродетелна, добра, но неука жена. Таа го помина својот век живеејќи скромно, борејќи се да обезбеди леб за себе, за своето семејство, поточно за мојот татко и за мојот чичко. На 16 години, колку што имам јас сега, точно пред половина век, таа се вработи како чистачка во токму ова училиште. Вработените ја сакаа, па ја криеја нејзината возраст две години бидејќи не беше полнолетна, па поголемиот дел од својот живот го помина со луѓето што ја основаа оваа гимназија пред 50 години. Таа им беше омилена и на професорите, како и на студентите, некои професори ја викаа по работното време да им ги чисти куќите. Заедно со гимназијата, таа растеше и се менуваше. Со тие луѓе, таа сфати колку е важно образованието, не само за подобар живот, туку и за нејзиниот сопствен дух и проширување на хоризонтите. Таа му го пренесе тоа животно знаење на мојот татко, а тој на мене.
