Помина една година од смртта на легендарниот Халид Бешлиќ, еден од најсаканите и најзначајните пејачи на народната музика во Босна и Херцеговина, но и на просторите на поранешна Југославија.
Бешлиќ почина на 7 октомври 2025 година, по кратка борба со тешка болест. Зад себе остави бројни безвременски хитови, но оние што го познаваа и го следеа неговиот живот велат дека, покрај музиката, ќе остане запаметен и по својата добрина и непосредниот однос кон луѓето, кој не го променил ниту по пет децении кариера.
Од сараевските кафеани до големите сцени
Халид Бешлиќ е роден на 20 ноември 1953 година во селото Кнежина, на Романија. Музичкиот пат го започнал скромно, настапувајќи во сараевски ресторани и кафеани во текот на седумдесеттите години.
Неговиот специфичен глас, исполнет со емоција и искреност, брзо го привлече вниманието на пошироката публика.
Првите поголеми дискографски успеси ги постигна во почетокот на осумдесеттите години. Песните „Не плачи, мајко“ и „Занесен том лепотом“ го означија почетокот на една од најуспешните музички кариери на овие простори.
Во текот на повеќедецениската кариера, Бешлиќ објави 20 студиски албуми и остави зад себе бројни песни што со текот на времето станаа дел од музичкото наследство на целиот регион.
Славата не го промени
Она што особено го издвојуваше Халид Бешлиќ од многу други имиња на музичката сцена беа неговата скромност и непосредност.
И покрај милионите продадени плочи и распродадените концертни сали, од сараевската Скендерија и Зетра, преку арените во Загреб и Белград, па сè до турнеи во Соединетите Американски Држави и Австралија, Бешлиќ остана човек кому публиката можеше лесно да му пристапи.
Во текот на годините учествуваше и во стотици хуманитарни акции. Им помагаше на болници, поединци и различни ранливи категории граѓани, најчесто без присуство на медиумите и без потреба за тоа да биде јавно објавено.
Токму таа човечност за многумина беше една од неговите најголеми вредности.
Песни што ги спојуваа генерациите
Песните што ги сними во подоцнежниот период од кариерата само го потврдија неговиот статус на музичар кој лесно ги надминува генерациските разлики.
Го слушаа и младите и постарите, без оглед на нивните музички вкусови. Неговите песни станаа дел од прославите, семејните собири, љубовните приказни, но и од моменти на тага и носталгија.
Една од песните што особено се поврзува со неговото родно место е „Романија“, во која ја опеа Кнежина и крајот од кој потекнува.
Сараево се прости од својот омилен пејач
По неговата смрт, во Сараево беше организиран емотивен последен поздрав. Пред Вечната оган се собраа илјадници луѓе, кои со неговите стихови го испратија на вечното почивалиште.
Од него се прости и неговата родна Кнежина, местото што Бешлиќ често го носеше во своите песни и со кое остана силно поврзан до крајот на животот.
Една година по неговото заминување, неговиот глас и понатаму секојдневно се слуша на радиостаниците, а песните остануваат неизбежен дел од важните животни моменти на публиката низ регионот.
Неговите „Лилјани“ станаа особено препознатливи во моментите поврзани со фудбалската репрезентација на Босна и Херцеговина и нејзиниот настап на Светското првенство, а песната редовно се слуша и пред натпреварите на стадионот „Билино Поље“.
Халид Бешлиќ не остана запаметен само по песните што ги испеа. Остана запаметен и по начинот на кој се однесуваше кон луѓето, по скромноста и по тоа што, и покрај славата и големите успеси, успеа да остане свој.
Една година подоцна, неговите песни продолжуваат да живеат – од една генерација до друга.
